Sunday, 29 April 2012

മദാലസകള്

Add caption

ചിലരെ ഓര്‍ത്താല്‍ മതി കാലിനിടയില്‍ കിരുകിരുപ്പുണ്ടാകാന്‍. ചിലരെ കാണണം. മറ്റു ചിലരെ തൊടണം. അങ്ങനെ ചില ചരക്കുകള്‍ ഉണ്ട്. എന്തിനാണ് ഈ അടിയന്തിര ഓര്‍മ എന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ. ആപത്തില്‍ സഹായിക്കുന്നവരാണല്ലോ യഥാര്‍ഥ സുഹൃത്തുക്കള്‍. അതിന്് പലപ്പോഴും സിനിമാ താരങ്ങളാണ് പ്രയോജനപ്പെടാറ്. കൈയില്‍ എടുത്തുപിടിച്ചിട്ട് തൊട്ടുമുമ്പ് ബസ് യാത്രയില്‍ കണ്ട കൊടും ചരക്കിനെ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ നടക്കാറില്ല. എവിടെയോ ഒരു മിസിങ്. അപ്പോള്‍ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ ഡര്‍ട്ടി പിക്ചറിലെ വിദ്യാ ബാലനോ ബോഡി ഗാര്‍ഡിലെ കരീനയോ ലാല്‍ ലേലത്തിനെടുത്ത ലക്ഷ്മിറായിയോ ഒക്കെ തുടയിളക്കി വരും. അതാണ് ഒരുകൈ സഹായം എന്നു പറയുന്നത്. അങ്ങനെ ഒരു കൈ സഹായിച്ച സിനിമാക്കാരല്ലാത്ത അഞ്ച് ഉരുപ്പടികളെയാണ് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നത്.


1.സ്കൂള്‍ ഫൈനലോടെയാണ് കൈപ്പണി കാര്യമായി തുടങ്ങിയത്. തുടക്കക്കാരന്റെ ആവേശം കൂടിയായപ്പോള്‍ സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ദിവസം മൂന്നും നാലും എന്ന കണക്കില്‍ കൈവേല നടത്തി. ഒരു ക്ഷീണവുമില്ലാതെ. സിനിമാ മാസികകളില്‍ തുണിലേശം മാറി നില്‍ക്കുന്ന നടിമാരുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ പോലും അതിന് ആവേശം പകര്‍ന്നു. കൈയൊപ്പുപോലെ അതിന് മേല്‍ മായാത്ത കറ തെറിപ്പിച്ചിട്ടു. പത്താം ക്ളാസില്‍ ഒപ്പം പഠിച്ചിരുന്ന സുന്ദരന്‍ കണങ്കാലും മലര്‍ന്ന ചോപ്പ് ചുണ്ടുമുണ്ടായിരുന്ന ബിന്ദുവായിരുന്നു പ്രധാന സഹായി. മറ്റാാെള്‍ വീടിന് അല്‍പ്പം അകലെ താമസമുണ്ടായിരുന്ന ജോര്‍ജ് ചേട്ടന്റെ മകള്‍ ജിന്‍സി. ചുരിദാറിനുള്ളില്‍ മെരുങ്ങാത്ത മാറിടമിളക്കി പള്ളിയിലേക്ക് പോകുനന ജിന്‍സിയുടെ തൂവെള്ള തുടയും ചന്തിയും ഓര്‍ത്താല്‍ മതി കൈവെള്ളയിലേക്ക് ചീറ്റുമായിരുന്നു.


2. കോളേജിലായപ്പോള്‍ വിഷയ ദാരിദ്യ്രം തീര്‍ന്നു. പലതരം ഉരുപ്പടികള്‍. പ്രീഡിഗ്രിക്ക് എന്റെ ക്ളാസില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന മുഴുവന്‍ പേരെയും ഊഴമിട്ട് ഓര്‍ക്കുമായിരുന്നു. ചെറിയ വട്ടമുലയുള്ള ലത, ചന്തിയില്‍ രാശിയുണ്ടായിരുന്ന ഷെമിം, കനത്ത തുടക്കാരി സ്മിത  അങ്ങനെ ഒരുപാട് പേര്‍. അന്ന് മലയാളം ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകള്‍ വന്നു തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ. ദൂരദര്‍ശനില്‍ വാര്‍ത്തവായിച്ചിരുന്ന ഹേമലത എന്ന വായനക്കാരി വായനക്കിടെ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോള്‍ നെഞ്ച് ഉയുന്നതും താഴുന്നതും നോക്കിയിരുന്ന് വാണമടിച്ചിരുന്ന ഒരു ചങ്ങാതിയുണ്ടായിരുന്നു. കൂറ്റന്‍ കാലും മുലകളുമുള്ള പൊക്കും കുറഞ്ഞ ഒരു ബോബിയുണ്ടായിരുന്നു ക്ളാസില്‍. ഒരു അവസാന അവറില്‍ അവള്‍ക്ക് സമാന്തരമായി അവസാന ബഞ്ചില്‍ ഒറ്റക്കിരുന്നതും ജെട്ടിക്കിടയില്‍ കമ്പിച്ച സാധനം വച്ച് കാലുകള്‍ ആട്ടി സ്ഖലിച്ചതും മറക്കാനാവില്ല.


3. ഡിഗ്രി ക്ളാസില്‍ എത്രയായിരുന്നു മദാലസകള്‍. പിജിക്ക് പഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വെളുത്ത് തുടുത്ത ചേച്ചിയെ പ്രത്യേകം ഓര്‍ക്കുന്നു. ഷിഫേഫാണ്‍ സാരിയുടുത്ത് ചേച്ചിയു വരവുണ്ടാകുന്ന സമയത്തെക്കെ ഞങ്ങള്‍ ശരിക്കും നോക്കി നില്‍ക്കും. മറുകോകോടു കൂടിയ മേല്‍ച്ചുണ്ടും വലിയ നീളന്‍ കപ്പളങ്ങയെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്ന നീളന്‍ മുലകളും ഒഴുകിപ്പരന്ന വയറും വലിയ പൊക്കിളുമെല്ലാം കണട് വൈകീട്ട് ചേച്ചിയെ ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്ന ഒരു ഡസന്‍ പേരില്‍ ഒരാള്‍ ഞഞാനനുുമാകാറുണ്ട്. തുണിയുടുത്താലും തുണിയില്ലാത്തവളെ പോലെ തോന്നിച്ചിരുന്ന ബോബിന്‍, കളിച്ചേടത്തിയുടെ ഇമേജുള്ള ഗായത്രി അങ്ങനെ പലരും .

4. നാട്ടില്‍ കൈവാണത്തിന് സഹായിച്ചിരുന്നവരില്‍ പില്‍ക്കാലത്ത് എനിക്ക് വിവാഹമാലോചിച്ച ഒഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അമ്മയുമുണ്ട് എന്നത് രസകരമായയി തോന്നി. പ്രയം തോന്നിച്ചിരുന്ന അവവരുടെ ഭഭര്‍ത്താവിന്റെ കീഴില്‍ കളിമുട്ടി കഴിയുന്ന സ്ത്രീ എന്ന നിലയിലാണ് വലിയ മുലയും കാമം മുറ്റിയ കണ്ണുമുള്ള അവരെ ഓര്‍ത്തിരുന്നത്. മറ്റൊന്ന് നാട്ടിലെ വലിയൊരു ന്മിയുടെ ഭാര്യ ഓമന തമ്പുരാട്ടിയാണ്. അവരുടെ തൊടിയുിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ പിള്ളാര് സെറ്റ് റോന്തു ചുറ്റാറുണ്ട്. അപ്പോഴെല്ലാം സാരിയും അടിപ്പാവാടയും തുടയിടുക്കോളം പൊക്കിക്കുത്തിയ ഒഓമന തമ്പുരാട്ടിയെ കാണും. അതും സഹായമായി.


5. ഇനിയുള്ളത് ഞാന്‍ ആദ്യം ചെറിയൊരു ജോലിക്ക് ചേര്‍ന്ന ഓഫീസിലെ രമ എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയാണ്. എന്നേക്കാള്‍ വയസിന് മൂപ്പുണ്ട്. സുന്ദരി. അത് നന്നായി അറിയുന്നവളും. ഞാനാണെങ്കില്‍ പെരുത്തു നടക്കുന്ന സമയം. ചേച്ചി എന്നാണ് വിളി. പക്ഷേ നോട്ടം ബ്ളൌസിനുള്ളിലെ മുഴുപ്പിലാണെന്ന് രമക്ക് നന്നായറിയാം. രമയുടെ ശരീരത്തില്‍ നന്നായി നോക്കിക്കുമായിരുന്നു. മുലയുടെ വലിപ്പത്തെ കുറിച്ചും അവളുടെ മാംസളമായ വയറിന്റെ ഭംഗിയെ കുറിച്ചുമെല്ലാം മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞതും രമ നന്നായി ആസ്വദിച്ചതും ഓര്‍ത്താല്‍ ഇപ്പോഴും ആ കിരുകിരുപ്പ്.

1 comment:

  1. ഹ ഹ ഹ! മറന്നു പോയതൊക്കെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുകയാണോ?!

    ശരിയാണ്, ആരെയൊക്കെയോര്‍ത്താണ് ഞാനും കൈത്തരിപ്പ് തീര്‍ത്തിരുന്നത്! എ വൈഡ് റേഞ്ച്.

    ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരിയായ, ചേച്ചിയെക്കാള്‍ മൂത്ത ഒരു ചേച്ചിയുണ്ടായിരുന്നു.മെലിഞ്ഞ, എന്നാല്‍ കൊഴുപ്പുള്ള, നീളമുള്ള ഒരു ചേച്ചി. പുള്ളിക്കാരി പാവമാണ്. എന്നോട് വലിയ സ്നേഹവും. എനിക്കാണെങ്കില്‍ സഹിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത കാമവും! ഒരിക്കല്‍ അവിചാരിതമായി ഞാന്‍ ചേച്ചീടെ വീടിനു മുന്നില്‍ക്കൂടി പോയി. എന്നെക്കണ്ട് വഴിയരികിലേക്ക് വന്നു. ഫുള്‍പ്പാവാടയും ഫ്രന്റോപ്പണ്‍ ബ്ലൗസുടുപ്പുമാണ് ആ എമ്മേക്കാരിയുടെ വീട്ടുവേഷം. ഉടുപ്പിന്റെ അവസാന ബട്ടണുകള്‍ ഇട്ടിട്ടില്ല. അല്പം കൊഴുപ്പുള്ള വയറിലെ ആഴമുള്ള പൊക്കിള്‍ച്ചുഴി കണ്ട്, സ്ഖലിക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ ഞാന്‍ നിന്നുപോയി! ദാ, ഇപ്പോഴും ആ സ്മരണ എന്നെ ഉണര്‍ത്തുന്നു....

    ReplyDelete